به اهداف بلند خود دست يابد ، تأكيد دارند . در پيشاپيش اين احاديث ، حديث از امام رضا عليه السلام روايت شده است و او سند آن را از طريق پدرانش به رسول گرامى ما محمّد صلى الله عليه و آله مىرساند كه فرمود : قال النبيّ صلى الله عليه و آله : « الدعاء سلاح‌المؤمن ، وعمادالدين ، ونور السموات والأرض » . ( بحار الانوار ، ج 90 - باب فضل الدعاء والحثّ عليه ) « دعا سلاح مؤمن ، ستون دين و روشنايى آسمانها و زمين است . » اين روايت شامل سه امر است كه شايسته است در هر كدام درنگى و تأمّلى كنيم تا از آنها نكاتى تازه دربارهء دعا استنباط نماييم : الف - سلاح مؤمن مؤمن در زندگيش با سه خطر روبرو مىشود : 1 - با توانى خويش ، زيرا انسان از ضعف آفريده شده و وجودش با ناتوانى آميخته است ، زندگيش محصور محدوديتهاست ، عمر ، علم ، نيرو و جنبشش در دنيا نيز محدود است . سؤال اين است كه : انسان از اين ناتوانى ، كه او را فرا گرفته است ، چگونه رها شود ؟ و در برابر آن چگونه مقاومت ورزد ؟ و چگونه از زندان ناتوانى ذاتى خود آزاد گردد ؟ انسان از اين زندان با كمك نيرويى برونى و امدادى غيبى ، آزاد مىشود و آن همانا پيوند و رابطه با خداى سبحان است . اين حالت را در خويش بيازما : آنگاه كه مىخواهى كارى كنى كه بر تو دشوار مىنمايد ، مثلًا وقتى مىخواهى نماز شب بخوانى ، ساعت را براى وقتى مشخّص كوك مىكنى ، زنگ به صدا در مىآيد و تو بيدار مىشوى ، امّا غلبه بر ضعف را دشوار مىيابى و خواب بر تو چيره مىشود ، تنت در برابر برخاستن مقاومت مىكند و عقل و شعورت سست است ، در اين حال چگونه به نفس نهيب مىزنى و تصميم به برخاستن مىگيرى ؟